Sri Lanka Dag 7-9

Dag 7 woensdag 14 januari – Ella Wood Cabin – Ella

Na het beste ontbijt tot nu toe, doen we het even rustig aan. We kijken vanaf de veranda naar de brutale apen. Toch maar even uit voorzorg de deur dicht gedaan.
We gaan vandaag voor 3 great short walks. Te beginnen bij de beroemde prachtig gelegen Nine arches bridge waar volgens het spoorschema om 11:40 een trein moet langskomen.
Ondeweg leren we hoe een jackfruitplant eruit ziet. De vruchten kunnen wel 50 kilo zwaar zijn.
Bij de brug aangekomen valt het qua drukte mee. Een flink aantal mensen bevindt zich op het spoor. Wij kiezen ervoor om bij een hoger gelegen terras met uitzicht op de brug te gaan zitten.
De trein is niet eens heel veel te laat. Om 11:45 is ie er en maak ik een zeer originele foto.
Daarna is het tijd voor Little Adams peak. Het is zonnig en met 25 graden aan de warme kant voor de op 1000 meter liggende stad. Voor de 360-gradenview is het wel even klauteren geblazen maar dan heb je ook wat. Het is jammer dat het net in de middag is waardoor er te veel licht is voor een mooie foto.
Om de dorst te lessen kopen we een kokosnoot met van dat lekkere lauwe klapperwater.
We lopen terug naar het hotel en pakken weer even wat rust.
Rond een uur of 4 maken we onze laatste great short walk naar de Kuda Ravana waterval. De laatste 800 meter moeten we de rivier volgen over een avonturenpad. Waarbij het avontuur erin zit dat je uit kan glijden over gladde stenen en er geklauterd moet worden. Ik ben dan meestal in mijn element, Barbara wat minder. Ze gunt het mij één keer per vakantie 😊.
De waterval is niet onaardig. Voor de foto moet ik nog wat steenhoppen.
’s Avonds in Ella horen we weer opvallend veel Nederlands. Er zijn vooral veel jongeren (tussen de 20 en 25) aanwezig.
De restaurants en cafés bevinden zich meestal op de 2e verdieping. Aan de weg zitten is niet zo gezellig natuurlijk.
We aten op zich prima bij Belle Ella alleen kregen we wat gezeur met de creditcards. Dan maar weer flappen pinnen; we zijn weer tonnairs.

Dag 8 donderdag 15 januari – Ella Wood Cabin – Ella

Een egg hopper bij het ontbijt hadden we nog niet gehad – top.
Vandaag wordt het een autorit met allerlei watervallen afgewisseld met een boeddhistische tempel.
We rijden richting Wellawaya en maken onze eerste stop bij de Ravana watervallen.
Deze keer (helaas) geen geklauter want de waterval ligt pal aan de weg. Het licht valt er nu goed op, op de terugweg zal het plaatje minder fraai zijn.
De volgende stop is de Buduruwagala Rock Carvings. Hier bevindt zich een in de rots gebeeldhouwde metershoge Boeddha. De weg ernaar toe is ook niet verkeerd met prachtige watertjes waar de bomen middenin staan.
Links en rechts van de Boeddha zijn nog wat kleinere figuren uitgehouwen. 
Het geheel is indrukwekkend.
Na een lekkere ijskoffie bij Sam gaan we door naar de volgende halte. Deze keer slaan we linksaf in Wellawaya. De weg is hier een stuk minder goed. Het is er vrij smal en er zijn wat gaten. Desalniettemin kunnen we aardig doorrijden.
Het einddoel is de Diyaluma waterval. Ongeveer net zo mooi als de Ravana. Hier moet wel weer wat geklauterd worden, zij het een stuk minder dan gisteren. Je kunt ook helemaal omhoog maar we blijven beneden.
We rijden terug richting Ella voor onze laatste waterval die geheim blijkt te zijn.
Toch staat de Secret waterfall gewoon aangeven. Het is een bescheiden maar lieflijke waterval.
Genoeg watervallen gezien vandaag. Deze keer zijn we vroeg thuis (3 uur).
Tijd voor ontspanning in de vorm van een massage. Omdat dit pas om 18:30 kan, gaan we eerst eten bij de Claypot. Een leuk lowbudgetrestaurant met echt Sri-Lankaans eten. We krijgen een heel bord met allerlei hapjes erop. Met de lassi erbij was het een prima maaltijd. We slenteren nog wat door het stadje terug richting de massagetent.
We zien opvallend weinig mensen roken hier. Het blijkt dat roken op straat als brutaal gezien wordt. Prima natuurlijk alleen wel jammer dat er overal vuurtjes worden gestookt wat kennelijk wel mag. Rare jongens die Sri Lankanen.
Mijn schouders en nek worden 3 kwartier danig op de proef gesteld. Die kerel heeft sterke duimen. Heb wel het idee dat ik het goed kon gebruiken.
We sluiten de avond af met een cocktail boven op het terras van het Dream Cafe.

Dag 9 vrijdag 16 januari – Villa old Ceylon – Kandy

Vandaag wordt het met 150 km in 4.5 uur een van de langste ritten.
We splitsen het op in stukjes. Het eerste stuk rijden we noordwaarts richting Nuwara Eliya.
De dag begint goed want bij het wegrijden uit Ella in een straatje waar het net te smal is voor 2 auto’s belandt het voorwiel bijna in een greppel. Gelukkig kan ik er nog uitsturen.
De bergachtige omgeving is met de vele theeplantages open en groen. Helaas is het beeld te heiig voor mooie heldere kleuren.
Nuwara ligt ongeveer halverwege de route. We klimmen een flink stuk want het ligt op 2000 meter. Het zou met 18 graden een stuk frisser moeten zijn maar met de volle zon voelt dat niet zo.
We lopen door het Victoria park dat nog moet herstellen van de tyfoon. Het is een prachtig Engels stadspark. Het oude postkantoor en de klokketoren mogen niet gemist worden. Verder is het gewoon een Sri Lankaans stadje.
We rijden de 2e helft voornamelijk naar beneden toe. We zitten midden in het theegebied maar we gaan over 2 dagen nog naar een theefabriek toe.
Af en toe hebben we zicht op het dal en heel af en toe is er de gelegenheid om de auto aan de kant te zetten voor een foto.
Overal wordt nog puin geruimd. We zien metershoog puin en klei aan de kant van de weg liggen. Soms is er maar 1 baan beschikbaar. Het tempo is laag want je zit altijd wel achter een langzamer voertuig.
We stoppen nog bij de drukbezochte Blue Field Tea Factory voor een heerlijk kopje thee en een snackje als lunch en bij de Ramboda waterval die we via het hotel RamBoda Waterfall kunnen bekijken.
Om half 5 naderen we Kandy. We doen nog ruim 40 minuten over de laatste 10 km.
Het is qua verkeer een grote georganiseerde chaos. Je moet soms vechten voor je plekje maar je moet ook de tuktukjes en motoren links en rechts de ruimte geven. Gelukkig bereiken we ongeschonden de accommodatie.
Het was een mooie rit. Fijn dat de weg berijdbaar was. Er is hard gewerkt om de weg weer begaanbaar te maken.
We lopen naar het dichtstbijzijnde restaurant. Er is nog steeds veel verkeer waardoor het niet leuk lopen is.
Wel weer voor weinig geld heerlijk gegeten (10 euro pp). Barbara had een Chopsuey (dat is weer een nummer voor de muzieklijst) van garnalen en ik een Kottu met kip en kaas.
Als toetje hadden we een Wattalapan.