Algarve dag 4-6

Dag 4 Maandag 20 mei 2024 Albufeira

Het is niet een heel zonnige pinksterdag; er staat een frisse wind. Desalniettemin is het met een temperatuur tussen de 20 en 23 graden heus wel te doen.
Onderweg naar Albufeira hebben we 5 stops. De eerste stop is een onverwachte. We zien onderweg een bordje naar menhirs staan. We rijden 5km om om 2 menhirs boven op een heuveltje te bewonderen. Het blijken menhirs te zijn die Obelix met 1 vinger kon tillen.
De volgende stop is Castro Marim – een dorpje met maar liefst 2 kastelen.
Naast de kastelen is er vooral vergane glorie.
Vlak bij dit plaatsje ligt een wetland waar zout wordt gewonnen. We lopen er wat rond maar behalve de niet verlegen steltkluut en ver weg staande flamingo’s zien we weinig watervogels. Mede dankzij de bloeiende erica’s is het qua kleuren wel erg mooi.
We besluiten te gaan lunchen in Villa Real do Santo Antonio. Een plaats die ik 35 jaar geleden bezocht met 4 van mijn toenmalige vrienden met wie ik aan het interrailen was.
’s Avonds zaten we in een grote feesttent waar we contact kregen met 2 Nederlanders die het mijn en dijn niet goed uit elkaar wisten te houden. ‘Alles ligt gewoon los hier’.
Allard en ik vonden het wel grappig ook nadat ze met flessen sterke drank aan ons tafeltje kwamen zitten. Want zelfs de flessen drank achter de bar waren los. We dronken gezamenlijk van de sterke drank en sloegen de waarschuwingen van onze andere 3 reisgenoten in de wind. Algauw bleken de dieven toch niet geheel onopgemerkt te zijn gebleven en werden we opgepakt, ter plaatse verhoord en vervolgens in een politiebusje naar het bureau gebracht. Bij het ontdoen van de riemen en schoenveters zagen de agenten mijn geldbuideltje. Ik had daar genoeg in zitten voor de rest van de reis. Met 100 gulden kon ik alles afkopen en werden we teruggebracht. “It’s good you paid”.
Ik was 100 gulden armer maar een ervaring rijker.
Als de serveerster na afloop van de vegetarische maaltijd tot de volgende keer roept, zeg ik dat dat over 35 jaar zal zijn. Ze hoopt er dan niet meer te werken.
San Antonio had overigens niet zo veel te bieden.
De laatste halte voor Albufeira daarentegen wel.
Tavira is een sfeervol plaatsje met een relaxte sfeer en aardig wat leuke plekjes. Uiteraard is er weer een kasteel maar deze is het wel waard om een stukje voor omhoog te klimmen.
Er zijn veel terrasjes en het is er een stuk toeristischer dan wat we tot nu toe gezien hebben.
Rond half 5 zijn we in ons mooie ruime appartement in Albufeira.

Dag 5 dinsdag 21 mei 2024 Albufeira

De dag begint met 2 rondjes van 3 km rennen. Vlak na de vakantie heb ik de Leidsche Rijnloop.
Rond een uurtje of 10 zitten we in de auto op weg naar Silves. Vlak na dit stadje begint een eenvoudige wandeling van rond de 5 km langs de levada’s. Wie dacht dat Madeira hierop het patent had, komt bedrogen uit. Het is een mooie wandeling met een mooi uitzicht op de uiterwaarden van de Arade. We hadden wat meer vogels verwacht maar die ene ijsvogel maakt de dag al helemaal goed.
De weilanden staan vol met kruiden en klaprozen die kennelijk heel geschikt zijn voor een specifieke oranje vlinder die we opvallend vaak tegenkomen.
In Silves eten we bij een restaurant met zeer veel loco’s. Altijd een goed teken voor wat betreft de kwaliteit van het eten. Het wordt echter een lange zit doordat er maar 1 iemand serveert.
Het dorpje heeft uiteraard een kasteel en een kathedraal en dat zijn dan ook meteen de enige bezienswaardigheden.
Tijd om ons eigen stadje te bezoeken. Het centrum is zeer lawaaiig en druk – het is ook niet voor niets in trek bij jongeren. Ietsjes weg van de drukte zijn er nog wel aardig wat leuke rustigere plekken te vinden.
Van bovenaf heb je een mooi overzicht over het strand.
We lopen terug over het strand en drinken samen in bet waterfront cafe 2 cocktails voor de prijs van 1.

Dag 6 woensdag 22 mei 2024 Albufeira

Vandaag doen we een dagje Faro. We starten rond 11 uur met een wandeling bij Ria Formosa (wat een mooie naam).
Het is een wandeling over een kaarsrecht pad langs de lagune waar net als bij Santo Antonio de paarse heide volop bloeit. De zomer heeft nu echt haar intrede gedaan er staat echter een flinke koele wind waardoor het aangenaam blijft. Beetje jammer dat ook fietsers gebruik maken van het pad en dat er vliegtuigen opstijgen van het nabij gelegen vliegveld. De prachtige sternen en grappige wenkkrabben compenseren met gemak dit kleine ongemak.
Het heen-en-weer stuk is 6km.
We rijden bij Faro een parkeergarage in voor de puzzelaar. Gelukkig zijn we daar redelijk bedreven in en weten we het laatste plekje met de nodige stuurmanskunsten te vullen.
Faro kent een ommuurde oude stad met nog een aantal intact zijnde stadspoorten. Wat opvalt aan al de stadjes is de soms erbarmelijke staat van het onderhoud. Hier en daar is of wordt er wat opgeknapt maar een aantal pandjes lijkt niet meer te redden te zijn. Faro bevalt wel qua uitstraling. Zeker binnen de muren is het er gemoedelijk.
Buiten de muren lopen we nog naar het zich in een kapel bevindende ossuarium. Er staat zowaar een rij voor de kassa. Het is apart om een muur en plafond van louter botten en schedels te zien.
Rond 5 uur zijn we weer in Albufeira. ’s Avonds eten we buiten een pizza en salade bij een Italiaan met uitzicht op zee.